U bent hier: Home › Hardlopen › Verslagen Wegatletiek › Verslag 'Vakantieloopjes' 2010

De Vakantieloopjes

(uit een vakantiedagboek zomer 2010)

Het zal jullie mogelijk bekend voorkomen: Ondanks alle goede voornemens inclusief het meenemen van de hardloopschoenen en overige hardloopattributen komt er tijdens de vakantie niet veel van het hardlopen. En dus zou er ook niet veel te verhalen zijn. Maar de echte vakantievierder weet dat er altijd wel ergens gelopen wordt, vooral op de camping. En dus is er ook wat te verhalen. Zo zijn er op de camping eigenlijk 2 soorten loopjes: ten eerste de verkenningsloop, en ten tweede de loop naar de sanitaire ruimtes. Bij gebrek aan een verhaal over een echte loop leek het mij wel aardig om jullie wat meer te vertellen over genoemde 2 loopjes op de camping waar wij deze zomer onze eerste verblijf in Engeland doorbrachten.

Waar begon het? De Kanaalovertocht van Calais naar Dover met onze auto en caravan begon met vertraging door het te late vertrek van de boot. Daarna volgde aardig wat filewerk in de buurt van Zuid Londen en verderop en wij concludeerden dat onze beoogde reisregio, Cornwall, niet in een normale dag te halen zou zijn. Ach, we hadden niets besproken dus om een uurtje of 4 vonden we het welletjes en doken de doorgaande weg af richting een campinggebied, zo leek het op de kaart.

Na een halfuurtje over een prachtige heuvelachtige weg in Dorset met schilderachtige dorpjes zagen we bij een dorpje met de welluidende naam Winterborne Whitechurch bordjes met het camping symbool en al gauw stonden we voor de ingang van Lady Bailey’s Holiday and Caravan Park. Even werden we van de wijs gebracht door de bij de ingang gelegen caravanhandel plus shop, maar naar links (tuurlijk, Engeland !) stond de verwijzing naar de touring Campingground. Een open (vastgeroeste) slagboom, geen receptie en een vrijwel lege camping met slechts 1 camper en verderop wat stacaravans deden ons aarzelen. We reden een stukje het pad op (de campinghoofdweg) en keken om ons heen. Daar stond iemand, even vragen. Ja hoor, plek genoeg (ja dat zagen we ook wel). Wij willen graag zover mogelijk van de weg. We kregen nogal beslist een plek toegewezen en werden geacht met de caravan haaks op de grens van het terrein te staan, net als die camper. Dat onze vasteland-Europese caravan de deur rechts heeft zitten, in tegenstelling to de Engelse caravan, deed een groot beroep op het inlevingsvermogen van de kennelijke campingbeheerder. Maar gelukkig kwam alles op zijn caravanpootjes terecht en mbv de ‘levelers’ konden we ons bed waterpas neerzetten. Daarbij overigens zeer vriendelijk geholpen door de vermoedelijke beheerder die al snel hulp kreeg van een andere man van wie wij zijn achtergronden (kampeerder?, technicus?, bezoeker?) nooit hebben kunnen achterhalen. Voor het overige, zoals betalen en aanmelden, moesten we bij de vrouw van de kennelijke beheerder zijn, “kijk maar die stacaravan met de hekjes ervoor, daar zit ze” . Of het echt zijn vrouw was hebben we niet gevraagd (wie zijn wij) maar vreemd was wel dat beiden kennelijk ieder in een aparte stacaravan overnachten, althans voor zover onze waarnemingen dat konden vaststellen op 100 meter afstand. Na het eten begonnen wij met het verkenningsloopje.

Dat verkenningsloopje bracht ons bij een tweede gedeelte van het campingterrein aansluitend op het onze en een stuk rustiger gelegen. Mmmm, ok geen elektra. Er waren 2 plekken bezet, eentje door een Engels stel, de tweede door een alleenstaande man. Dat laatste klinkt misschien wat bedenkelijk maar is beslist niet zo bedoeld. David was zijn naam, was een bijzonder aardige man uit de Midlands en direct in voor een praatje en vertelde van alles over zijn meegenomen hond, showde uitgebreid zijn nieuwe Landrover en diverse meegebrachte campingspullen. Dat praten ging nogal nerveus en ook in zijn hele gedrag ging het er nogal nerveus en druk aan toe. Laten we maar zeggen: Erg hyper. Ik noemde David dan ook ‘Hypertje’ (hij was ook nogal klein van stuk). De hond, een alleraardigste labrador die om aandacht bedelde, had een riante ligplaats in de achterbak van Hypertje’s bijna gloednieuwe Landrover. Zijn camping spullen stonden tegen de wanden gepropt incl de zak met een goede tent. Naast de Landrover lag zo’n gooi-maar-open-tentje. Hypertje hield niet van gedoe en hij bleef waarschijnlijk niet lang.

Na enig praten liet Hypertje een bijzonderheid zien, bijna voortdurend struikelend in zijn haast om het ons te laten zien. Een soort aluminium schoorsteentje van ca 30 cm hoog en 20 cm breed taps toe lopend naar de open bovenkant. Eronder zat een soort bakje en op de dubbelwandige wand zat een toevoer met een fluitdop, en de fluitdop zat aan een kettinkje. De bedoeling was om de ruimte tussen de wanden te vullen met water, dop erop, het bakje met oude kranten of ander brandbaar spul te vullen, de brandstof aan te steken en voila binnen enkele minuten kookte het water en vloog de fluitende dop er af. Always anywhere a cup of tea, vertelde Hypertje glimmend. Het heette een Gillie-kettle en zou in gebruik zijn bij Noordierse vissers. Hij had’ m gekocht op de Landrovershow. Het leek ‘m wel handig en hij bespaarde zo heel wat gas. O ja en dit kleinere type kostte slechts 42 pond. Ja het duurt even voor je de prijs er uit had maar het was een lifetime investering. Hypertje blijft in onze herinnering als de man van dit bijzondere kooktoestelletje. Na een demonstratie van het geheel, waarbij ik hielp het vuur aan te houden, en nog een aantal keren het verhaal gehoord te hebben, mede omdat de campingbuurman even kwam kijken waar die rook vandaan kwam, wensten wij Hypertje sleep well, en beëindigden onze verkenningsloop over de kleine camping en zochten onze caravan op.

De tweede loop noemde ik al even, de loop naar de sanitaire ruimtes. Zoals inmiddels wel duidelijk zal zijn geworden, was deze camping van nogal primitieve aard. Daar is niets op tegen, integendeel dan kom je nog eens bijzondere dingen tegen. Dat was zeker het geval bij de sanitaire ruimte. Ten eerste was dit vooroorlogse bouwsel (let wel voor de eerste Wereldoorlog) voorzien van een ultra moderne lichtsensor die, zodra je het gebouwtje in schemer of donker naderde, een lamp activeerde. Dat was goed bedoeld, ware het niet dat de lamp in kwestie een bouwlamp van 1000Watt was, en de lichtbundel niet alleen de halve camping verlichtte; eventuele tentkampeerders het gevoel zouden geven of hun tent van transparant plastic zou zijn; iedereen (maar zoals gezegd was dat beperkt) op de camping erop attendeerde dat jij naar de WC ging; maar tevens je aan het donker gewend zijnde ogen volkomen verblindde. En zo moest je alsnog op de tast de opening van het gebouwtje vinden. Gelukkig ontdekte ik later dat de sensor diverse instelstanden had, en besloot dat nadering van het gebouwtje in maanlicht veel romantischer was.

De sanitaire ruimte, ik beperk mij tot het mannen gedeelte, verdient nadere beschrijving. Bij binnenkomst was links een rij wastafels geplaatst. De wastafels waren van een redelijk naoorlogs bouwjaar, hadden aparte kranen voor warm en voor koud water. Mengen zou je in de wasbak kunnen doen als er een stop aanwezig was geweest. Een ander klein minpuntje was dat de wasbakken iets boven mijn kniehoogte waren opgehangen. De spiegels waren of van veel ouder datum of van inferieure kwaliteit. Dat was op zich niet zo erg, maar het feit dat deze spiegels op ongeveer navelhoogte waren geplaatst was bepaald niet handig. Jullie kunnen mijn houding wel voorstellen bij het scheren. De zeer brede spiegels een kwartslag draaien en dan ophangen zou al veel problemen oplossen maar misschien denk ik te simpel. Voorbij de wastafels tegen de achterwand waren de urinoirs geplaatst. Ook van een redelijk bouwjaar. Erboven hing een bord “Do Not Use!” De toiletten ernaast deden het tot mijn letterlijke opluchting wel.

De douches evenals de WC’s aan de rechterzijde van de ruimte waren gescheiden door ongeveer 1.70m hoge gemetselde min of meer gestuukte scheidingsmuurtjes. Met mijn 1.86m keek ik over de muurtjes heen (niet in de ander hokjes) naar buiten via de openstaande toegangsdeur. Het heeft wel wat, douchen met het gevoel buiten te staan en compenseerde andere ongemakken. Zo was het douchegordijn van een moderne lengte van ca 2.00meter en opgehangen aan een gordijnstang, die net onder de bovenkant van de scheidingsmuurtjes (op ca 1.65m hoogte) was vastgeschroefd. Met als gevolg dat ca 30 cm douchegordijn over de douchebak sleepte. Lastiger was de instap, vooral als je net verblind was door de bouwlamp: Of je lette goed op dat je je hoofd niet stootte aan de gordijnstang en vervolgens bezeerde je je grote teen aan de opstaande rand van de douchebak, of je zorgde er voor dat je je grote teen niet bezeerde en stootte je hoofd aan de gordijnstang. Met als gevolg dat je eerder een koude douche dan een warme nodig had. Het douchewater kwam uit een handdouche en de waterdruk had als bijzonderheid dat deze recht evenredig was met de hoogte van de scheidingsmuurtjes. Hield je de handdouche op navelhoogte dan kwam er een redelijke hoeveelheid warm water uit. Hield je de handgreep op kinhoogte dan kwam er een uiterst zuinig milieuvriendelijk waterstraaltje uit. En hield je de handdouche boven je hoofd dan was een miezerige waterdruppeltje je deel. Mijn vrouw wist de oplossing: Op je knieën douchen! De in de douche neergelegde vlonder vertoonde grote openingen, dat was niet prettig voor je knieën. En de aanblik van de wanden was nou niet bepaald een verhoging van het douchegenot. Toen ik de vrouw van de campingbeheerder attendeerde op de minimale waterdruk, beaamde zij de tekortkoming volledig. De bl…y owner had de plumber nog niet geregeld terwijl ze het zo vaak gemeld had. Ik moest maar douchen in het vrouwen gedeelte. Daar zou het beter zijn en er was toch niemand. Voor wat betreft het laatste daar had ze gelijk in, maar het eerste bleek niet waar te zijn.

De douches op onze volgende camping maakten alles goed. Prachtig modern met een heerlijk hete waterstraal en onderwijl klassieke muziek in de sanitaire ruimte . Maar zover was het toen nog niet. Ondanks de primitieve camping bleek de omgeving van Dorset een prachtige omgeving en de paar Engelsen op de camping incl Hypertje, wisten ons diverse goede bezichtingstips te geven. En zodoende verbleven wij niet 1 maar 3 nachten op deze toch wel bijzondere camping, waar de 2 loopjes een bijzondere dimensie kenden. Tot zover………

De volgende keer weer hoop ik een verhaaltje over een echte loop in te sturen.

Loopgroetjes (anders dan wees-)

Piet

Clubfoto's hardlopen:


 

Nieuwsarchief
Bidonactie »
Berichtgeving ontwikkelingen Atletiekbaan
Documenten
Introductie
Deelnemende sponsoren
In de pers
U bent ondernemer?
Uitreiking eerste bidon aan Projectsponsor
Uitslagen loterij
Verkoopmomenten
Algemeen
Trainingsaanbod
Trainers en activiteitencommissie
De Moef Club
Fotoalbums
Uitslagen en verslagen
Extra »
Wedstrijden en evenementen »
Baantraining Junioren
Regiotraining 2017
Regiotraining 2018
Crosscompetitie 2017-2018
Donkey FunRun 2018 »
Kalender
CD competitie 2019
Clubkampioenschappen Baanatletiek 2016
Pupillencompetitie 2018
Trainingspakkenwedstrijd 2017
Mini Athletics Champs - 1 maart 2017
Persoonlijke records en top 10 lijst
Donkey FunRun 2018
Aanmelden
Algemeen
Looptrainingen
Trainers
Wedstrijdkalender
Fotoalbums Hardlopen
Verslagen
Uitslagen
Opstartcursus »
Coopertest
Debutantenbokaal
Trainen voor de Zeewolde Endurance
Pacer trainingen
Informatie
Aanmelden
Verslagen en foto's
Trainingsaanbod
Nordic Walking
Sportief Wandelen
Fit in Beweging
Trainers
Activiteiten
Foto's en verslagen Wandelsport
Wandelprogramma Alzheimergroep
Gezond Veluwe Challenge 2018
WandelFit Programma Najaar 2018
Algemeen
Bestuur
Commissies en ondersteunende rollen
Trainers
Contributie
Lid worden
Vertrouwenspersoon
Statuten AV Zeewolde
Vacatures »
Verklaring Omtrent Gedrag (VOG)
Verzekeringen
Sponsoren
Penningmeester
Jurylid Jeugdatletiek
Lid Kledingcommissie (opzet en/of continuering)
Lid Sponsorcommissie (opzet en/of continuering)
Subsidie jager
Lid Kantinecommissie (opzet en/of continuering)
Bestuurslid Wegatletiek
Evenement Eigenaar
Incidentele hulp bij evenementen
Verenigingsvertegenwoordinger Zeewolde Endurance
Verzorgingspost Zeewolde Endurance
Vrijwilliger Mini Marathon 2018
Webredacteur
Openingsweek »
Trailrun Stille Kern 2016 »
Kalender
LOKO Loopcompetitie »
Welkoop Wintercross 2019 »
Dauwtrappen 2018
Clubkampioenschappen 2018
Avondloop 2017
Laatste Pont evenement 2018
Archief »
Regio Jeugdcrosscompetitie »
Avondvierdaagse 2018
Estafette Bevrijdingsvuur 2018
22 sept - Openingswedstrijd
22 sept - Teambattle en andere races
23 sept - Parkloop
24 sept - Sterrenmeerkamp
25 en 27 sept - Avondinstuif
26 sept - 3000m Pacer Battle
26 sept - Athletic Movements - Groep 3 dag
28 sept - (Extra) Stoere sporten
29 sept - Athletics Champs
Programma
Trailrun Stille Kern
Routebeschrijvng
Vrijwilligers
Algemeen
Vrijwilligers
Uitslagen en parcours records
Algemeen
Foto's
Routebeschrijving
Vrijwilligers Wintercross
Crossloop training
Marathon Eindhoven 2011 »
Amersfoort 750 2009 »
Clinic Lornah Kiplagat
Estafetteloop Bevrijdingsfeest 2009 »
AZC Loop - 18 februari 2017
Algemeen
De trainingen: YASso
Interview debutant Jacqueline Thiel
Pasta Party
Marathon verslag Piet Roskam
Uitslagen
Marathon verslag Jacqueline Thiel
Verslag 30 van Almere (Piet Roskam)
Fotoalbums
Foto's en verslagen
Uitslagen
Loop je al warm voor Amersfoort?
Kosten
Testloop 24 mei
Trainingsmomenten en -schema
Estafetteloop 4 & 5 mei
De Route
Foto's en verslagen
Informatie Regio Jeugdcrosscompetitie
Vrijwilligers Regiocross
Aanmelden als lid
Afmelden als lid
Contact
Aanmelden Baannieuws (nieuwsbrief)
Registratie
Routebeschrijving
Login »
Wijzig eigen gegevens
Mijn Clubgenoten »
Sponsorkliks
Login
Logout
Wachtwoord wijzigen
Wachtwoord vergeten?
Verjaardagskalender
Wie zit hier achter?


Ogenblik a.u.b. ...