U bent hier: Home › Verslagen Hardlopen › Verslag Trainingskamp Boshuis Drie

Trainingskamp Boshuis Drie - Januari 2009

Verslag door Piet Roskam 

In een nieuw seizoen 'Train eens ergens anders' had onze onvolprezen Koos een voor mij nog min of meer onontgonnen gebied op de Veluwe gevonden en daar zijn zinnen op gezet in de tweede loopsessie op Zondag 5 Oktober. Bij het plannen voor de eerste loopsessie had ik de dwingende blik van vrouwlief nog weten te weerstaan, maar nu ontkwam ik er niet aan. Nauwelijks bekomen van de-bijna-dood-ervaring in de van Dam tot Dam loop (maar wat een dag, wat een feest en wat een tijd), bestudeerde ik de inleidende email. Die sprak van :

“Lopen in een rustig tempo; groepsgebeuren; gezelligheid en genieten van de prachtige omgeving staan voorop; gevarieerde looproute (bos, heide, zandverstuiving, beekje, boerderijtjes); na afloop koffie met evt. iets lekkers (horeca of uit de kofferbak).“

Mmmwoh, dat klinkt een stuk gemoedelijker dan de Damloop. Prima toch? Hoewel….? De inleidende email sprak niet over najaarsstormen, slagregens, dijkbewaking, diepe plassen, modder, dwars op de weg gelegen of voorbijvliegende takken, een klimmetje, een klim, en nog één, en nog één, en …ENORME appeltaarten.

Was er in de nacht van vrijdag op zaterdag al het weinig geruststellende nieuws over dijkbewaking in Zeeland, de weersberichten voor het weekend, met name voor zondag, waren bepaald zorgwekkend. In de nacht van zaterdag op zondag STORM, zondag zware regen met forse windvlagen, temperatuur te koud en nog meer onaangenaams. Maar ja, je hebt al aangemeld bij Koos en dan is er geen weg meer terug.

En dus stonden op die regenachtige winderige zondagochtend 8 vrouwen en 3 mannen op het riante parkeerterrein van Koos, pardon van Woonpalet, te blauwbekken. Niet iedereen was komen opdagen, verslapen was natuurlijk een uitstekende reden, maar dat kon onze stemming niet drukken. De tassen met droge kleding en de deelnemers werd verdeeld over 4 auto’s en om 09.06 uur vertrokken wij naar Het Vaste Land. Bestemming : Boshuis Drie ! Boshuis Drie, wat is dat nou weer? Waarom niet Vier of Vijf? (Waar de eerste twee boshuizen liggen is mij ook onbekend).Of zouden er maar 3 personen in kunnen? Hé, da’s toevallig, we waren met 3 mannen…. Enfin, hemelsbreed is het misschien 10 a 15 km maar met de auto is zo ongeveer naar Zwolle en terug. Het Wolderwijd beukte tegen de rotsen van de Knardijk en de ruitenwissers konden eindelijk doen waarvoor ze gemaakt waren. Gelukkig hoefde ik niet te rijden (dankjewel Geke) en zo kwamen wij veilig en net weer doorgewarmd aan op de parkeerplaats van het idyllische Boshuis Drie.

Het trainingsjack werd afgedaan, de flesjesgordel met ook GSM en tissue’s omgesnoerd. Koos gaf de looprichting aan en in een lichte dribbel begonnen wij aan een eerste traject van ca 7 km. Misschien waren mijn vroege zondagochtend zintuigen niet optimaal, maar het leek wel bijna droog, en ook niet meer zo koud. En tussen de bomen waaide het eigenlijk niet zo hard als op de Knardijk. En zo vervolgden wij onze weg over prachtige heuvelachtige fiets- en wandelpaden voor ons bestrooid met een prachtig herfstpalet van veelkleurige bladeren, en diverse maten takken, eikels, en restanten van paarden- en zwijnenactiviteit. Natuurlijk waren er veel eiken- en beukenbomen, en wie nog een adresje voor een mooie spar voor de komende Kerst zoekt? Bel gerust! Verder waren er de bomen die zo typisch zijn voor deze tijd van het jaar: Als je er onder door loopt zorgt een fikse windvlaag er voor dat de op de bladeren verzamelde regen als een stortbui naar beneden komt, de zogeheten zeikbomen. Onderweg hadden boomzagers zich uitgeleefd op een paar stammen en er ware kunstwerken van gemaakt. Agnes en ik zijn het er nog niet over eens of die hele mooie een uit de kluiten gewassen krekel betrof, of een varken op maat. Ach, een kniesoor die daar op let. Redelijk vlot kwamen we aan het einde van het eerste traject, door Koos slim tegen de wind in (die er tussen de bomen niet was) uitgestippeld en na een slok uit de gordel stortten wij ons op het tweede traject van ca 7.5 km. Ook hier grotendeels over fraaie fiets en wandelpaden.Enkele wandelaars begroetten ons en diverse bemodderde mountainbikers kruisten ons pad (die mogelijk dachten : “die zijn gek” en wij “van het zelfde “). We passeerden een gebied met een diepe kuil, Koos wist dat het Het Zwolse Gat heette. Ik meende dat wij er doorheen zouden gaan en stortte mij van geen gevaar bewust in Het Gat. Al snel bleek het pad enkeldiepe modder te bevatten en wist ik mij ternauwernood voor een schoonheidsbehandeling te behoeden. Aan de andere kant bovengekomen bleek niemand mij gevolgd te hebben (sterker, ze volgden een andere weg) en moest ik dezelfde weg door Het Zwolse Gat terug. Laat ik volstaan met te zeggen: Ik heb het gehaald. De route voerde vervolgens iets minder door het bos, langs de Schaapskooi, en de kudde schapen op de hei, ’t Speuld, en natuurlijke het fraaie uitzicht over de hei. Koos had al bedacht dat we hier de wind meer in de rug zouden hebben dus was het eigenlijk een (S)peul(d)eschilletje. Het venijn van dit traject zat echter in de staart: Een lange klim, van denk ik 2 km, tot aan de afslag naar Boshuis Drie stelde ons op de proef. En dan lijkt op eens alles tegen; De wind, meer regen. Ik besloot mijn hartslag meer dan automatisch te verhogen en haalde de top met een triomfantelijk gevoel. En al snel was de gehele groep op de top gearriveerd en kon de keuze worden gemaakt: of naar het verleidelijke Boshuis Drie met warme koffie enz., of nog een loopje van zo’n 4 km door het bos.

De groep spliste zich en met de liefhebbers genoten wij van nog een heerlijk loopje door de prachtige Veluwse bossen. Om ons daarna weer samen te voegen met de mede loopgenoten in Boshuis Drie. Het restaurant was inmiddels vrijwel volledig bezet, gelukkig had Paula nog een gezellige meerpersoons tafel geregeld. Daar werd koffie besteld en iemand riep: "Ach ik lust wel een stukje appeltaart met slagroom." "Ik ook!", riep er nog één, "Ik ook!". Kortom bijna iedereen aan de koffie met appeltaart met slagroom. Het was maar goed dat de koffiekopjes niet zo groot waren want anders had de appeltaart niet op tafel gepast. Dit was geen gebakje meer, dit was een volwaardig viergangen menu ! Koos, Geke en ondergetekende kregen het bord leeg, de anderen deden er het zwijgen toe en probeerden de niet verorberde restanten achter de bloemetjes te deponeren. We tafelden nog gezellig na en waren eensgezind in de conclusie: het was weer een heerlijke zondagochtend geweest met dito loop ! Koos, hartelijk bedankt voor je inspanningen en natuurlijk ook naar mede loopgenotes /en : hartelijk dank voor jullie gezelschap.

Vriendelijke groet,
Piet Roskam

Clubfoto's hardlopen:


 

Berichtgeving ontwikkelingen Atletiekbaan
Documenten
Verslagen
Nordic Walking
Sportief Wandelen
Diabetes Challenge 2019
Fit in Beweging
Activiteiten
Foto's en verslagen Wandelsport
Tuurtoren Tocht 2019
Wandelprogramma Alzheimergroep
Gezond Veluwe Challenge 2018
WandelFit Programma Najaar 2018
LOKO Loopcompetitie »
Welkoop Wintercross 2019 »
Dauwtrappen 2019
Clubkampioenschappen 2019
Avondloop 2019
Laatste Pont evenement 2019
Archief »
Algemeen
Vrijwilligers
Uitslagen en parcours records
Algemeen
Foto's
Marathon Eindhoven 2011 »
Amersfoort 750 2009 »
Clinic Lornah Kiplagat
Estafetteloop Bevrijdingsfeest 2009 »
AZC Loop - 18 februari 2017
Algemeen
De trainingen: YASso
Interview debutant Jacqueline Thiel
Pasta Party
Marathon verslag Piet Roskam
Uitslagen
Marathon verslag Jacqueline Thiel
Verslag 30 van Almere (Piet Roskam)
Fotoalbums
Foto's en verslagen
Uitslagen
Loop je al warm voor Amersfoort?
Kosten
Testloop 24 mei
Trainingsmomenten en -schema
Estafetteloop 4 & 5 mei
De Route
Foto's en verslagen
Login »
Wijzig eigen gegevens
Mijn Clubgenoten »
Login
Logout
Wachtwoord wijzigen
Wachtwoord vergeten?
Wie zit hier achter?


Ogenblik a.u.b. ...