U bent hier: Home › Verslagen Hardlopen › Marathon Rotterdam › The Day After .. Rotterdam 2015

The day after …….’Rotterdam’

Verslag door Piet Roskam 

In het eerdere verslag vorige week noemde ik het al: Als je een marathon gaat rennen is dat bijzonder. Dat gevoel wordt minder als je in het startvak staat met 15.000 (inderdaad vijftienduizend !) andere marathonlopers (ben ik 1 van de vele?). Maar dan zie je de onvoorstelbare aantallen toeschouwers, de rondcirkelende helikopters, de schreeuwende speaker, de vele vrijwilligers, het hele circus er om heen, en je  denkt terug aan al die trainings kilometers met de clubgenoten, en aan eerdere marathons waaraan je hebt deelgenomen. Dan komt dat gevoel weer terug: Ja, het is en blijft bijzonder.

Het journaal de avond er voor had de Marathon van Rotterdam als nieuwsitem opgevoerd. En terecht, 15.000 deelnemers in een hele marathon is veel, en bijna 1 miljoen toeschouwers bij een loopevenment in Nederland begint epische vormen aan te nemen (New York Marathon – naar het schijnt de ultieme marathonbeleving op deze aardkloot – trekt ‘slechts’ 2 miljoen toeschouwers). Nog meer bijzonder in het journaal: Er komen meer en meer marathonlopers. In 1981 waren er nog ca 2000 die een marathon uitliepen in Nederland, in 2014 waren het er ca 27.000. Maar ook: er wordt steeds minder hard gerend. In 1989 waren er 1200 die de marathon in minder dan 3 uur aflegden, in 2014 nog ‘maar’ 500 (ik dacht meteen, ja maar ze worden ook steeds ouder J ). En nog een laatste bijzonderheid in het journaal (het begint meer en meer een reality soap programma te worden): Bij lopers die tweemaal per dag trainden, is het aantal scheidingen sterk toegenomen (nee niet van je haar, maar van je partner). Nou genoeg over het journaal.

Het is inmiddels ‘The day after’ de Marathon als ik dit schrijf, niet gescheiden, ja, wel in mijn resterende haar, wat houterig in mijn bewegingen, spierpijn dus, maar verder zonder ‘loopschade’. Afgelopen week begonnen de zenuwen toch wat op te spelen. En niet alleen bij mij. De ene clubgenoot vond dat ie in het verkeerde startvak zat, of een ander had het startbewijs (nodig om je startnummer op te halen) niet ontvangen, en weer een ander wilde wat kleefspul onder de hardloopschoenen plakken om niet te snel te starten. Gelukkig was daar de rust zelve, onze Michel, die in niets op een debutant leek, en op vrijdag even naar Rotterdam sjeesde en alle startnummers ophaalde.

En ik? Het PHPD-syndroom (PHPD = Pijntje Hier Pijntje Daar) stak weer de kop op. Gevoeligheden in de hamstring en de bilspier (ja van het lopen hoor) deden mij concluderen dat de demping in mijn loopschoenen, na al die lange duurlooptrainingen, wel eens te weinig zou zijn voor een marathon. Daarom besloot ik 3 dagen voor de start nieuwe schoenen te kopen. Karin van Run2day in Almere regelde exact hetzelfde model dat ik al had, en achteraf concludeer ik dat deze riskante beslissing een goede was geweest. Op mijn werk deden ze ook een duit in het zakje: Buitenlandse juridische perikelen kunnen heel interessant zijn, maar NU EVEN NIET ! Tja, misschien moet ik een rustiger baantje zoeken. Voor proefslaper bij een matrassenfabriek is al genoeg animo. Maar whirlpooltester lijkt me ook wel wat. Of onkruidwieder op het Kerkplein? Of proefpersoon bij een opleidingsinstituut voor masseuses? En wat dacht je van winterbadmeester op Zeewolde Beach (alleen op 1 Januari is het druk). Ja de keuze is reuze! 

Voor de marathon

Enfin zondagmorgen vroeg, als een normaal mens lekker uit rust van de hele week, vertrokken wij, zijnde een aantal clubgenoten met supporters, met de auto naar Rotterdam. Daarna met de metro vanaf Alexanderplein naar het centrum. Het ging vlot dus nog tijd voor een bakkie leut bij waar we de vorige keer ook waren. Zowaar op het terras in de zon. Zoals altijd rijen voor het toilet in het restaurant, a 50 cent, ook als je een consumptie had genuttigd. Incl. bewaking voor het toilet a la een voormalige Oosteuropese gevangenis-bewaakster, die haar been uitstak als je dreigde ongezien zonder te betalen de toiletgang in ging. Waar zijn die vriendelijke toiletjuffrouwen met een Ferrari gebleven?

 

Naar het startvak
En toen werd het tijd voor het startvak. We kweelden weer luiddkeels mee met Lee Towers, de speaker riep: “Dames en heren, zou u zou vriendelijk willen zijn de marathon te gaan lopen!“ of zoiets, en startvak Wave 1 zette zich in beweging (o ja er klonk ook een kanonschot). Tien minuten daarna volgde opnieuw een kanonschot en mochten wij (oa Michel, Eddy, Linda en ik) in Wave 2 aan ons avontuur beginnen, en vervolgens, hoe kan het ook anders, volgde Wave 3 (met oa Katja en Agnes). De supporters hadden zich inmiddels strategisch een kilometer verderop opgesteld en wisten onze aandacht te trekken. Dat ze ons tussen al die duizende andere lopers herkennen vind ik een klein wonder. Maar ach, dat zeggen ze ook van de keizerpinguins als die na een maanden lange barre voedseltocht terugkeren naar de Zuidpool en hun jonkie tussen die duizende andere jonkies ontdekken. Enfin, wij lopers beklommen de Erasmus brug en waren nog fris en monter. Dit werd onze zegetocht.

Na de Erasmus waren er nog altijd kluwen lopers om ons heen, maar het tempo was niet onaardig. Michel en Eddy waren in de massa verdwenen, Linda en ik hielden gelijke tred. En het publiek was weer geweldig. En opnieuw bleek de naam ‘Piet’ een makkelijke (ijdeltuit!), want al die roepers waren beslist geen familie of zo. De weg door Zuid is lang maar we hielden het tempo mooi gelijkmatig: 5.30 a 5.35 de kilometer. En dat zo door tot een kilometer of 24. Na ca 10 km was de pijn aan het plekje onder mijn voet over, en de gevoelige hamstring was na wat vreemde trillingen ook rustig. De benen voelden heel aardig, ja misschien werd het ook nog een mooie tijd. En toen meldde zich een alarmpje in mijn zij. Nee he, niet die steken. Ik besloot iets rustiger aan te doen. Het hielp. Linda was intussen wat verder naar voren gelopen. He, daar staat Vera met man te supporteren, top! Terug de Erasmus brug op werd een pittige. De wind was aangetrokken en we kregen een paar volle vlagen tegen (windkracht 5 hoorde ik later). Da’s redelijk inspannend als je omhoog gaat en probeert hetzelfde tempo vast te houden. Omlaag is kennelijk meer mijn ding. Op naar de Kralingse plas! 

Op bijna 30km stond onze vaste (Ilona, Frank, Tjerna, familie van Linda, etc ) en groter geworden (Marloes, Els en kroost) supporterschare weer met luidkeelse aanmoedigingen. Snik, dacht ik, zit ik wel bij de juiste doelgroep? Even verder kwam ie: Een felle pijnscheut in de rechterzij. Je gaat vanzelf langzamer. Nog een kilometertje proberen maar het kon niet anders: een stukje wandelen, drinken, de pijn verdween langzaam en weer op gang komen. Tot de pijn weer erger werd: wandelen en weer op gang komen. En zo nog een paar keer. Daar ging mijn mooie tijd. Een schrale troost: Bij de Kralingse plas bleken meer mensen problemen te hebben. Naar het zich liet aanzien hadden een aantal forse krampen, weer een ander kon zijn rug niet meer rechten, en nog een ander was kennelijk misselijk geworden van de vele gelletjes en besloot het struikgewas te bemesten. Maar dan zit je op 35 km, en dan 37km met het grote teksten scherm, en dan de 40 km. De laatste kilometers wordt je door het publiek gedragen. En eindelijk daar is ie: De Coolsingel, we hebben het weer gehaald. Ook de clubgenoten hadden het niet makkelijk gehad, vooral tussen de beruchte 30 en 42 km. Maar allemaal hebben ze, zeker ook door elkaar te steunen (Katja/Agnes), de eindstreep gehaald. Helden en heldinnen zijn het. Misschien zijn we een beetje gek, maar wel bijzonder! Proficiat allemaal!

Natafelen in Zeewolde 
Bij het gezellige natafelen ’s avonds bij Paal 11 werden alle verhalen nog eens opgedist. Met vele bijzondere belevenissen. Ieder op zijn of haar niveau. Toch maar even noemen: De 2 uur 32 van Koen is zeer bijzonder. Misschien net niet wat het doel was (onder de 2uur 30) maar toch een PR en 7e op het NK. Heel knap! En minstens zoveel respect voor al die, vaak eenzame, vele trainingskilometers. 

Zonder overigens wat af te doen aan alle andere prestaties van Bas, Jack, Paul, Michel, Leon, Eddy, Linda, Richard, Agnes en Katja. Voor sommigen de zoveelste marathon (Paul de 35e, Bas en Jack iets van de 15e  of 20ste en dan ook nog een formidabele tijd). Tot slot een hele grote extra pluim voor onze debutanten Katja, Linda,  Michel, en Eddy, die dat bijzondere “ een marathon rennen en uitlopen” mochten beleven. Hulde!

Sportieve groet.

Piet
14 april 2015

 


Lees ook:

 

Clubfoto's hardlopen:


 

Berichtgeving ontwikkelingen Atletiekbaan
Documenten
Algemeen
Trainingsaanbod
Trainers en activiteitencommissie
Fotoalbums
Uitslagen en verslagen
Extra »
Wedstrijden en evenementen »
Baantraining Junioren
Regiotraining 2017
Regiotraining 2018
Crosscompetitie 2017-2018
Donkey FunRun 2018 »
Kalender
CD competitie 2019
Clubkampioenschappen Baanatletiek 2016
Pupillencompetitie 2018
Trainingspakkenwedstrijd 2017
Mini Athletics Champs - 1 maart 2017
Persoonlijke records en top 10 lijst
Donkey FunRun 2018
Aanmelden
Algemeen
Looptrainingen
Trainers
Wedstrijdkalender
Fotoalbums Hardlopen
Verslagen
Uitslagen
Opstartcursus »
Pacer trainingen
Informatie
Aanmelden
Verslagen en foto's
Trainingsaanbod
Nordic Walking
Sportief Wandelen
Diabetes Challenge 2019
Fit in Beweging
Trainers
Activiteiten
Foto's en verslagen Wandelsport
Tuurtoren Tocht 2019
Wandelprogramma Alzheimergroep
Gezond Veluwe Challenge 2018
WandelFit Programma Najaar 2018
Openingsweek »
Trailrun Stille Kern 2016 »
Kalender
LOKO Loopcompetitie »
Welkoop Wintercross 2019 »
Dauwtrappen 2019
Clubkampioenschappen 2019
Avondloop 2017
Laatste Pont evenement 2018
Archief »
Regio Jeugdcrosscompetitie »
Avondvierdaagse 2018
Estafette Bevrijdingsvuur 2018
22 sept - Openingswedstrijd
22 sept - Teambattle en andere races
23 sept - Parkloop
24 sept - Sterrenmeerkamp
25 en 27 sept - Avondinstuif
26 sept - 3000m Pacer Battle
26 sept - Athletic Movements - Groep 3 dag
28 sept - (Extra) Stoere sporten
29 sept - Athletics Champs
Programma
Trailrun Stille Kern
Routebeschrijvng
Vrijwilligers
Algemeen
Vrijwilligers
Uitslagen en parcours records
Algemeen
Foto's
Routebeschrijving
Vrijwilligers Wintercross
Crossloop training
Marathon Eindhoven 2011 »
Amersfoort 750 2009 »
Clinic Lornah Kiplagat
Estafetteloop Bevrijdingsfeest 2009 »
AZC Loop - 18 februari 2017
Algemeen
De trainingen: YASso
Interview debutant Jacqueline Thiel
Pasta Party
Marathon verslag Piet Roskam
Uitslagen
Marathon verslag Jacqueline Thiel
Verslag 30 van Almere (Piet Roskam)
Fotoalbums
Foto's en verslagen
Uitslagen
Loop je al warm voor Amersfoort?
Kosten
Testloop 24 mei
Trainingsmomenten en -schema
Estafetteloop 4 & 5 mei
De Route
Foto's en verslagen
Informatie Regio Jeugdcrosscompetitie
Vrijwilligers Regiocross
Aanmelden als lid
Contact
Login »
Wijzig eigen gegevens
Mijn Clubgenoten »
Sponsorkliks
Login
Logout
Wachtwoord wijzigen
Wachtwoord vergeten?
Verjaardagskalender
Wie zit hier achter?


Ogenblik a.u.b. ...